کوچ بنفشه ها

در روزهاي آخر اسفند

كوچ بنفشههاي مهاجر

زيباست.

در نيمروز روشن اسفند

وقتي بنفشهها را از سايههاي سرد

در اطلس شميم بهاران

با خاك و ريشه

ميهن سيارشان

در جعبههاي كوچك چوبي

در گوشه ي خيابان ميآورند:

جوي هزار زمزمه در من

مي جوشد:

اي كاش...

اي كاش آدمي وطنش را

مثل بنفشه ها

(درجعبه هاي خاك)

يك روز ميتوانست

همراه خويشتن ببرد هر كجا كه خواست.

در روشناي باران در آفتاب پاك.

"زنده یاد فرهاد مهرداد"

پشت دریاها شهری است...قایقی باید ساخت!...